80 000 ljudi na protestu protiv izbacivanja skvotera u Milanu

Večeras, 16. septembra u 18:30 časova, održaće se protest protiv bombardovanja i genocida u Gazi, a 7. septembra 80.000 ljudi protestovalo je protiv iseljenja levičara iz okupirane kuće, skvota Leoncavallo, od strane fašističkog ministra policije i njegovog tutora Meloni. Neki kažu da je bilo 20.000 ljudi – neki procenjuju da ih je bilo i do 80.000 – masa se pridružila protestu koji je krenuo ka trgu Duomo u centru Milana. Među prisutnim političarima bili su Nikola Fratojani, lider Sinistra Italijana (Italijanska levica) i Alesandro Kapeli, sekretar levocentričke Partio Demokratiko (PD) u Milanu, kao i Primo Mineli, predsednik Nacionalnog udruženja italijanskih partizana (ANPI) u Milanu. Prisustvovali su i predstavnici sindikata i građanskih udruženja, uključujući glumca Paola Rosija. Marš je pokrenut kao odgovor na iznenadno iseljenje dugogodišnjeg levičarskog skvota, u operaciji koju je sproveo rasistički ministar kučića Mateo Pjantedozi, uz podršku fašistkinje Meloni. Desetak demonstranata se odvojilo od skupa prema Prefekturi na Korso Monforte, bacajući petarde, dimne bombe i jaja na policiju.

Dan je počeo rano ujutro, sa akcijom vojnika na području stvorenom oko evakuisanog sedišta Leoncavalla. Kasnije, konvoj iz socijalnih centara u Milanu je krenuo oko podneva sa Centralne železničke stanice.
U 14:00, oko 5.000 ljudi uključeno u okupaciju Pirellina stigli su do Porta Venezia, gdje je formiran okean trga, obogaćen prisustvom autobusnih i delegacija iz Rima, Bologne, Reggio Emilia, Napulja, Venecije, Pave, Bergama i mnogih drugih gradova.
Tokom parada, koja je prolazila kroz centralne ulice grada, pojavili su se natpisi za pravo na kuću, prihod i državljanstvo, dok su ljudi vikali koračnice protiv Melonijeve vlade. Pri prolasku procesije pored Prefekture, izložena je zastava protiv iseljenja kuća i socijalnih prostora, i paljene su dimne bombe i vatrometi, a na Piazza Cinque Giornate spušten je veliki transparent protiv iseljenja okupiranih prostora.

Ali priča ne završava tu. Organizovanje protiv režimske represije postaje nužno više nego ikad. Ne samo zato što je Milano lišen mesta s dugom istorijom borbe, socijalizma i samoupravljanja, nego i zato što vlada smatra ovo iseljenje političkom pobedom i obećava dalje napade na skvotere i levičare.

Ako je sa DL Sigurnosti iseljenje kuća i socijalnih prostora postalo lakše, onda ponovimo ono što smo već ponovili juče: nijedan prostor neće ostati sam, nijedna porodica pod iseljenjem ili evakuacijom neće biti ignorisana.